W znakowarce FIBER skupiona wiązka ma największą gęstość energii w wąskiej strefie. Gdy detal znajduje się za wysoko albo za nisko, znak może wyglądać blado, mieć nierówną linię lub wymagać niepotrzebnie dużej mocy.
Zacznij od właściwej soczewki
Soczewka F-theta określa pole pracy i odległość roboczą. Większe pole zwykle oznacza większą plamkę, dlatego nie przenoś ustawień wysokości między soczewkami. Po każdej zmianie soczewki wykonaj ponowną kalibrację zgodnie z instrukcją.
Ustaw detal płasko i stabilnie
Oczyść powierzchnię, oprzyj detal na równym stole i unieruchom go. Przy elementach o zmiennej wysokości wybierz reprezentatywną płaszczyznę znakowania. Drobne kołysanie elementu potrafi dać większą różnicę niż korekta kilku procent mocy.
Znajdź ostrość metodą przewidzianą dla maszyny
Użyj czerwonych punktów pomocniczych, przymiaru albo wskazanej odległości roboczej – zależnie od modelu. Reguluj kolumnę małymi krokami. Nie wkładaj dłoni pod soczewkę, gdy emisja może być aktywna.
- wykonaj trzy identyczne małe znaki na odpadowej próbce,
- zmień wysokość minimalnie w górę i w dół,
- porównaj ostrość krawędzi i wypełnienie,
- zapisz położenie kolumny dla danego oprzyrządowania.
Dopiero potem dobieraj parametry
Najpierw ustaw geometrię, potem moc, prędkość, częstotliwość i hatch. W przeciwnym razie parametrami próbujesz zamaskować problem z ogniskiem. Dla nowego materiału zawsze zacznij od małego pola testowego.
Ważne: urządzenia przemysłowe mogą zawierać laser klasy 4. Nie obchodź osłon ani blokad i korzystaj z ochrony dobranej do długości fali. Zobacz omówienie zagrożeń laserowych OSHA.
Pierwsza próba na ploterze CO₂: 5 kroków zamiast zgadywania
Odciąg przy wycinarce FIBER: co sprawdzić przed pierwszym cięciem
Pierwsza próba czyszczarki laserowej: zmieniaj tylko jeden parametr